Halloja,
We staan (voor de zoveelste keer) als één natie achter de homo’s. Wat lekker.
Gelukkig staan de homo’s niet als één natie achter ons zeggen we dan maar.
Maandag rond de klok van tienen. Bedje uit, eitje bakken, en maar is wat doen voor school. Ik had eigenlijk nog niks door totdat ik uit verveling mijn twitter checkte. Ja, twitter ja. Heel even zag ik een foto voorbijkomen van mijn held Pierre van Hooijdonk, die hand in hand stond met een voor mij onbekende man. In eerste instantie dacht ik aan een steunbetuiging voor iedereen die mijn cluppie een warm hart toe draagt. Een steunbetuiging aan iedereen die nog maar net was bijgekomen van de anale verwoesting veroorzaakt door de heren van 020 afgelopen zondag.
Van anale verwoesting is het een relatief kleine stap naar de gebeurtenis in Arnhem die plaatsvond in de nacht van zaterdag op zondag. De tijd is gekomen om mijn eerste rant te uiten, niet tegen homo’s, maar tegen al die misselijkmakende figuren die deze situatie gebruiken om zichzelf weer even van hun goede kant te kunnen laten zien.
Allereerst mag de veroorzaker van dit alles eraan geloven. Barbara Barends. Mevrouw Barends, een losgeslagen feminist die handiger is met scharen dan een doorgewinterde kleuterjuf, vond het een goed idee om via twitter alle mannen en vrouwen op te roepen om hand in hand te gaan lopen deze week. En zodoende werd de hashtag #allemannenhandinhand geboren. De oorspronkelijke tweet was nog tot daaraan toe. Maar de tweet die daarop volgde waarin stond om er een challenge van te maken, mist compleet alle realiteit.
Ik heb niks tegen lesbiennes, en ook niks tegen homo’s. Maar ik heb toevallig wel wat tegen Barbara Barends, Claudia de Breij, Ferry Doedens, Albert Verlinde, Peter van der Vorst en natuurlijk Arie Boomsma. Om er zo maar een paar te noemen.
”Maar Mika, waarom staat Arie ertussen?” Omdat als er iemand voorloper is op het gebied van het onnodig geforceerd ‘helpen’ van de homo-emancipatie, dan is Arie dat wel. Ook al is Arie zelf helemaal geen homo, hij past zeker wel in dit rijtje.
Hoopte stiekem toch echt dat 2016 het jaar van de challenges zou blijven. Gelukkig was daar Barbara, en als het Barbara niet geweest was, dan zijn de enige personen waar ik zo even snel aan zou kunnen denken die hetzelfde hadden kunnen presteren: Claudia de Breij, Ferry Doedens, Albert Verlinde, Peter van der Vorst en natuurlijk Arie Boomsma.
De challenge van Barbara sloeg aan bij heel interessantdoenerij Nederland. Drie keer raden wie er als eerste een foto plaatste. Natuurlijk Arie Boo… Neeee, het was mijn grote vriend Alexander Pechtold. Alexandertje was helemaal in zijn element toen hij hand in hand met zijn vriendje over het Binnenhof liep. Volle bak de ‘shine’ pakken zoals alleen Alexander dat kan. Het blijkt van totale onbenulligheid dat men massaal hand in hand op de foto gaat. Het schunnige is dat negenennegentig procent van de bekende Nederlanders die zo op de foto gaan, niet op de foto gaan om de homo’s te steunen, maar vooral om aan heel Nederland te laten zien dat zij de homo’s steunen. Ook al bedoelen ze het allemaal ongetwijfeld erg goed, het blijft zo enorm treurig dat niemand van die mensen de ‘bigger picture’ ziet.
Wat er eigenlijk gebeurd is dat zij (laten we hopen onbewust) gebruik maken van een zeer ernstige misdaad om er zelf beter uit te komen. Kijk mij eens meeleven met de homo’s. We gaan weer naar bed, en volgend weekend staat er weer een groepje tuig iemand in elkaar te slaan. Maar daar ga ik mij geen zorgen over maken, want ik heb vorige week nog meegedaan aan de challenge, meer kan je niet van mij verwachten. En voor al die mensen die nu denken dat we juist voor zo’n soort challenge moeten zijn, ik vertel zo waarom niet. Maar eerst geef ik een voorbeeld uit het tv-programma Voetbal Inside. Die mannen zijn een paar jaar geleden afgemaakt omdat ze wat onhandige uitspraken hadden wat betreft homo’s. Zij zijn daar toen erg hard voor aangepakt in de media. Dus wat gebeurde er maandag avond. Ze gingen op de foto, maar de reden om hand in hand op de foto te gaan was dat als ze het niet zouden doen ze kritiek zouden krijgen. Is dat wat Barbara probeerde te bereiken?
Dat het groepje van Marokkaanse afkomst is, doet er niet heel erg veel toe, feit is alleen dat het wel weer zo is. En dan weet ik natuurlijk dat dit maar een hele kleine populatie is van de Marokkaanse gemeenschap in Nederland die dit soort misdaden begaan. Maar het helpt allemaal niet mee dat juist een groepje jongeren van Marokkaanse afkomst een homostel in elkaar slaan. Natuurlijk houden de grote mediakanalen dat stil.
Terugkomend op de challenge. Het zijn niet eens de homo’s die een challenge nodig hebben. Dat werd nog maar eens duidelijk toen maandag avond het Arnhemse homokoppel aanschoof bij mijn andere persoonlijke favoriet: Humberto Tan. Ik citeer het koppel: ‘Wij lopen normaal gesproken nooit hand in hand over straat, omdat wij het idee hebben dat Nederland er nog niet klaar voor is.’ Aan de ene kant is dit een treurige constatering, aan de andere kant geeft dit aan dat homo’s heel erg bewust zijn van het feit dat nog lang niet iedereen de homogemeenschap accepteert. Het is natuurlijk erg betreurenswaardig dat je je als homostel niet veilig voelt wanneer je in het openbaar een zoen aan elkaar geeft. Humberto probeert iedereen aan zijn tafel altijd in een slachtofferrol te plaatsen, maar dat homokoppel zat daar heel realistisch uit te leggen hoe het werkelijk zit. Niks anders dan respect voor deze heren.
Het probleem is dat een #allemannenhandinhand challenge of een jaarlijkse gay parade van mijn part, wat gewoon een ordinair zuipschuitenfeest is geworden, geen echte positieve verandering teweegbrengt.
In Nederland hebben wij een homohuwelijk. Maar wij hebben vooral een heel hoop mensen die het belangrijk vinden dat homo’s zich net zo op hun gemak voelen als hetero’s. Die challenge is er niet voor de homo’s, die challenge is er voor de mensen die het nodig vinden om te laten zien dat zij vinden dat homo’s gelijk zouden moeten zijn aan hetero’s. Als het je echt wat uitmaakt, doe dan iets wat wel verschil maakt. In plaats van jezelf op de foto zetten zodat iedereen kan zien hoe belangrijk jij het niet vindt. Want laten we eerlijk zijn. Als er een hetero stel op zaterdag nacht in elkaar wordt geslagen, dan haalt dat niet eens het nieuws. Het is goed dat er veel aandacht is voor dit incident, maar alsjeblieft zeg, zo’n waardeloze challenge gaat het verschil echt niet maken.
Aan de andere kant, als iedereen die daaraan meedoet er beter van gaat slapen, en alle mensen eromheen vinden het prachtig, wie ben ik dan eigenlijk om daar wat van te zeggen. Ondertussen ben ik alleen maar aan het zeiken, en doe ik ook niks wat het verschil maakt. Ik had mij bijvoorbeeld ook al kunnen aansluiten bij COC, de belangenbehartigingsorganisatie voor de homo’s. Ik maak geen grap, zoiets kan je niet verzinnen. Een belangenbehartigingsorganisatie die is vernoemd naar dat geen wat jouw leden het meest behartigen. Vrij geniaal. Gelukkig kan ik mij voorlopig nog verschuilen achter het feit dat ik jong ben en studeer.
